Kayra'nın hafızasında kendisini iyi hissetmeden okula gittiği pek çok pazartesi var. Ancak öğrencileriyle ettiği sohbetler, bazen o günün nasıl geçeceğini tamamen değiştirebiliyor.
“Bir gün hiç ummadığımız bir günaydın bizi belki çok kuvvetli hale getirebilir.” diyor.
Sahnedeki adı Kayra. Ancak kendisini müzikle sınırlamıyor. Öğretmenlik, henüz çocukken hayatına girmiş. Ailesinin etkisiyle küçük yaşlardan itibaren sınıflarda bulunmuş. Lise yıllarında komşularının çocuklarına ders çalıştırmış. Sınıf ortamını sıcak, güvenli ve kendisine yakın bulmuş.
"Toparlanmama rap müzik vesile oldu"
1985'te Karabük'te doğan Kayra, Hacettepe Üniversitesi İngiliz Dili ve Edebiyatı Bölümünde eğitim gördü. Mezuniyetinin ardından Karabük'te bir , İstanbul Büyükçekmece'de ise 10 yılı aşkın süre öğretmenlik yaptı. İstanbul'dan ayrıldıktan sonra da mesleğini sürdürmeye devam etti.
Müzikle ilişkisi ise dinlediği rap kasetlerindeki sanatçılara öykünerek başladı. İlk kayıt denemelerini 2000'li yılların başlarıyla ortaları arasında yaptı. Başlangıçta yalnızca sevdiği müziği üretmek istiyordu. Zamanla rap, kendisini ve hayatı anlamaya çalıştığı bir alana dönüştü.
Toparlanmama, kendime gelmeme, gerçekten hayatın akışına dair ne yapıyoruz diye sormama benim gerçekten rap müzik vesile oldu.
Özellikle o dönemin Türkçe rap müziğinde karşılaştığı adalet ve vicdan gibi kavramlardan etkilendi. Üniversite yıllarında farklı müzik türleri, sinema ve edebiyatla kurduğu ilişki, kendi anlatım dilini geliştirmesine katkı sağladı.
Baba olunca kendini yeniden tanımaya başladı
Şarkılarında yalnızca söz ve müzikle yetinmedi. Kimi zaman tiyatro oyunlarını hatırlatan karakterler, konuşmalar ve birbirini takip eden olaylarla hikayeler kurmaya çalıştı. Ancak her hikaye tamamlanmadı. 2020'li yılların başlarında üzerinde çalıştığı iki albümü yarım bıraktı. Hayal ettiği işlerin o dönemki imkanlarını ve birikimini aştığını düşündü. Onun için üretmek, bazen bir işi tamamlamak kadar ne zaman bırakılması gerektiğini de öğrenmekti: “Önemli olan oralardan bir şeylerle çıkabilmek. Sürekli o yenilgi hissinin içinde kalmamak.”
Öğretmenlikte öğrencilerinden öğrendiklerini anlatan Kayra, babalıkla birlikte kendisini de yeniden tanımaya başladığını söylüyor. Çocuğunun büyümesine eşlik ederken kendi çocukluğuna, geçmişte yaşadıklarına ve verdiği kararlara başka bir gözle bakıyor.
Bu deneyimi, yıllardır hayatında olan bir nesneyle anlatıyor: “Kaset hem başa sarıyor hem ileri sarıyor, bazen ortasında durduruyorsun.”
Kayra için sahne adı, gündelik hayatından ayrı bir kimlik değil. “Kayra benim apayrı bir kimliğim falan değil.” diyerek müziğiyle hayatı arasında keskin bir ayrım bulunmadığını anlatıyor.
Yıllardır sürdürdüğü müzik yolculuğunda kendisine biçtiği yer de büyük iddialardan uzak. Türkçe rap'i kocaman bir binaya benzetiyor. Kendisini ise o binanın küçük bir parçası olarak görüyor: “Ben o tuğlaların içerisinden sadece bir tanesiyim. Çok ufak bir tanesiyim.”
Yıllar sonra müziğine dönüp bakacak birinin, kendine ait bir anlatım bulmuş ve onun peşinden gitmiş bir insanı hatırlamasını istiyor.